Helene legt de schoonheid van Land van Tosse vast
FotoreportageOSS | Helene Smits, bekend als concert- en documentairefotograaf in binnen- en buitenland, presenteert een nieuwe fotodocumentaire die een jaar lang haar persoonlijke kijk op het Landerij van Tosse vastlegt. Waar anderen misschien achteloos voorbijlopen, toont Smits een wereld van kleine wonderen, van paddenstoelen en bomen tot zonsondergangen en de subtiele veranderingen van de seizoenen. “Het is alsof ik elke keer een stukje magie ontdek dat anderen niet zien”, zegt ze.
Helene Smits ontdekte haar passie voor fotografie al op jonge leeftijd. “Schrijven lag mij niet zo. Ik drukte mijzelf liever uit in beelden. Mijn vader is actief als Formule 1-fotograaf, en samen met mijn zus experimenteerde ik vanaf mijn tiende in de donkere kamer op zolder met analoge rolletjes.”
Later volgde Helene de opleiding Multimedia op st. Lucas en Documentair Fotografie op kunstacademie AKV st. Joost waar haar focus lag op natuurdocumentaires en muziekdocumentaires – disciplines die haar creatieve oog en verhalende stijl verder vormgaven. Deze vroege ervaringen vormen de basis van haar intieme en poëtische benadering, die nu volledig tot uiting komt in haar fotodocumentaire The Forest That Became My Garden, geïnspireerd door het Landerij van Tosse.
Het Landerij van Tosse heeft voor Smits een diepe persoonlijke betekenis. Dit stukje Oss, dat voor velen slechts een voorbijrijdend landschap is, is voor haar een plek vol herinneringen. “Het is een plek waar ik van kleins af aan al vaak kwam, wandelend met de hond. Elk pad, elke boom draagt herinneringen,” vertelt ze. Het gebied werd een toevluchtsoord, een plek waar ze kon wandelen, observeren en tot zichzelf kon komen. Juist de ogenschijnlijk kleine details – een paddenstoeltje, een onverwachte zonsondergang, een dier dat plots verschijnt – trokken haar aandacht.
“Ik had mijn camera een tijdje aan de wilgen gehangen, maar net na de corona pandemie pakte ik hem weer op. Het Landerij van Tosse riep me. Ik wilde alles vastleggen wat me stil liet staan.”Zelfs na honderden wandelingen blijft het gebied me verrassen. Het is alsof elk paadje een eigen verhaal vertelt. Fotografie werd voor mij een manier om rust te vinden en mezelf opnieuw te ontdekken”, legt ze uit.
Een jaar en duizenden foto’s later, voelde Helene dat het project af was. Maar hoe vat je een jaar aan foto’s samen in een boek? Helene volgde haar gevoel. “Ik heb alles nog ouderwets met de hand geselecteerd. Heel de woonkamer lag vol met beelden en ik selecteerde degenen die tot me spraken. Ik keek naar compositie, scherpte, maar ook naar het organische en het onscherpe. Soms vertelt een onscherp beeld juist meer”, legt ze uit. De foto’s vormen samen een The Forest That Became My Garden: een boek vol liefde, persoonlijke verkenning en leven centraal.
Met deze fotodocumentaire nodigt Helene Smits de kijker uit om de schoonheid in ogenschijnlijk alledaagse plekken te ontdekken. Het is een intiem en poëtisch verslag van een jaar vol observatie, contemplatie en creatieve vrijheid, waarin natuur, tijd en persoonlijke reflectie samenkomen.
Helene Smits deelt haar werk via Instagram onder de naam helenesmitsartist.The Forest That Became My Garden is beschikbaar voor pre-order via e-mail: helene@helenesmits.com