Betaling niet-geleverde zorg onder de loep
OSS | De gemeente Oss en vier andere gemeenten in Noordoost-Brabant hebben gezamenlijk terugvorderingen ingesteld bij zeven zorgbedrijven omdat afgesproken huishoudelijke hulp volgens hen niet volledig is geleverd. Het totaalbedrag dat wordt geëist ligt voorlopig boven de vier miljoen euro, waarbij alleen Oss al 1,8 miljoen euro terugvordert. De acties hebben geleid tot stevige kritiek van de zorgaanbieders, die de maatregel zien als een straf in plaats van een administratieve correctie.
De betrokken gemeenten – Oss, Bernheze, Boekel, Maashorst en Meierijstad – hebben voor de periode 2024-2028 gezamenlijke contracten afgesloten met Acteon, Actief Zorg, Breederzorg, Interzorg Thuiszorg, Laverhof, Poetszorg en Tzorg. Volgens de afspraken ontvangt een zorgbedrijf een vast bedrag per cliënt, gekoppeld aan een vastgesteld aantal uren hulp. Als blijkt dat minder dan 90 procent van de afgesproken uren is uitgevoerd, kan de gemeente een proportioneel deel van het geld terugvorderen. Bij volledige levering blijft de betaling intact.
Zorgaanbieders hebben zich fel verzet tegen deze regeling. Ze stellen dat de contracten niet goed aansluiten op de praktijk en dat de terugvorderingen een te zware last vormen. Door ziekte, vakantie of andere omstandigheden kan het voorkomen dat niet alle uren worden geleverd, terwijl dit volgens de bedrijven geen reden is om de volledige terugbetaling te eisen. Ze noemen de regeling een “boete” en wijzen op mogelijke negatieve effecten voor cliënten, zoals langere wachttijden en een ongelijke verdeling van hulp.
Vanuit de gemeenten wordt benadrukt dat het gaat om het corrigeren van te veel betaalde Wmo-gelden. Wethouder De Wit - Van der Zanden: "Betalen voor niet-geleverde zorg is ongepast. Dit geld moet terug naar de gemeentelijke pot, zodat het opnieuw beschikbaar komt voor andere cliënten." De regeling is volgens de betrokken wethouders ingevoerd om te voorkomen dat structureel te weinig uren worden geleverd zonder financiële consequenties.
Beide partijen geven aan dat ze zoeken naar een oplossing, maar over de hoogte van de terugvorderingen blijven de meningen uiteenlopen.
Het is nog onduidelijk wanneer en hoe het geschil definitief wordt opgelost. De gemeenten benadrukken dat zij vasthouden aan het principe dat alleen wordt betaald voor daadwerkelijk geleverde zorg. De zorgaanbieders blijven pleiten voor een meer flexibele benadering om de continuïteit van hulp aan cliënten te waarborgen.