Nol de Groot: bevlogen kunstmakelaar
Kunst en cultuur 2.183 keer gelezenLITHOIJEN | Aanvankelijk werkte Nol de Groot van galerie Sous Terre als beleidsmedewerker voor de gemeente Oss en speelde 10 jaar betaald voetbal. Tijdens zijn studie aan de Bestuursacademie in Tilburg ontmoette Nol zijn latere vrouw Bernadette Zeegers die er aan de Tehatex kunstopleiding studeerde. Bernadette is kunstschilder, evenals haar vader Harrie Zeegers. “Mijn schoonvader vroeg of ik de verkoop van een schilderij kon regelen voor een klant uit Canada. Dat was mijn eerste klus.”
door Dick Hubertus
“Zo ben ik geleidelijk aan begonnen om de belangen te behartigen van vijf kunstenaars, waaronder die van mijn vrouw en schoonvader. Vijfendertig jaar geleden zijn we in het souterrain onder ons huis begonnen met een verkoopruimte, vandaar de naam: Sous Terre.” Inmiddels is Sous Terre uitgegroeid tot de grootste galerie van Nederland met een expositieruimte van 1000 m² , een beeldenpark van 30.000 m² , webwinkel, en een kunstuitleen. Het is een echt familiebedrijf waarbij ook de drie zonen Jeroen, Frank en Robbin betrokken zijn. De familie organiseert exposities en kunstbeurzen in binnen- en buitenland en heeft inmiddels een stevige naam opgebouwd in de kunstwereld van de hedendaagse moderne kunst.
Na een rondgang door het imposante beeldenpark, de expositieruimte, de galerie en de kunstuitleen, vertelt Nol (65) over zijn passie en liefde voor de kunst. “Het artistieke heb ik dus meegekregen van mijn schoonfamilie. Het zakelijke van mijn vader. Zo kan ik zakelijk inzicht combineren met de liefde voor de kunst. Het is vooral een ervaringsvak. In de loop van de afgelopen vijfendertig jaar heb ik een goede kijk op kunst kunnen ontwikkelen. Ook heb ik een enorm netwerk met veel kustenaars uit binnen- en buitenland opgebouwd die al vele jaren aan ons verbonden zijn. Ik herken talentvolle kunstenaars die we hier graag een podium geven. Belangrijk is om mee te bewegen met de markt. Lastig is tegenwoordig wel om met de Chinezen te concurreren die kustenaars enorme bedragen bieden.”
“Je moet er in dit vak veel voor doen en continue aan de weg timmeren. Jeroen en Frank organiseren kunstbeurzen en Robbin neemt de p.r. voor zijn rekening. Zo zijn we de afgelopen 35 jaar niet één zondag gesloten geweest. De meeste tijd zit in de contacten met de kustenaars. Maar ik heb er lol in en geniet ervan. Mooi vind ik dat inmiddels veel aankomende kunstenaars door ons naam hebben gemaakt. Het allermooiste is natuurlijk de fijne samenwerking met mijn gezin. Daar ben ik dan ook trotst op.”
