Sticky Fingers: geen standaard tribute-band, wél pure Stones-energie

OSS | Al bijna 25 jaar brengt Sticky Fingers met liefde de muziek van The Rolling Stones naar het podium. Geen verkleedpartijen, geen imitaties, maar een eerlijke ode aan de sound van de Stones. “Wij zetten geen act neer, we spelen de muziek zoals wij denken dat de Stones het bedoeld hebben”, vertelt zanger Frans van Orsouw. Dit jaar staan ze voor het eerst op Muze Misse, en dat voelt extra bijzonder. “Ik was altijd bezoeker, nu sta ik ineens op het podium. Geweldig toch?”

De band werd opgericht in 1997 en kende door de jaren heen verschillende bezettingen. “We zijn ooit begonnen met een paar muzikanten die dezelfde liefde voor de Stones deelden”, vertelt Van Orsouw. Inmiddels, na wat wisselingen en een korte pauze, staat er alweer een tijd een vaste formatie op het podium, met muzikanten uit de regio: Oss, Megen, Nistelrode en Lith. “We kenden elkaar al van andere bands, dus de klik was er meteen. Dat maakt het repeteren én optreden relaxed en vertrouwd.”

De naam Sticky Fingers is niet toevallig gekozen. Het verwijst naar een van de legendarische albums van The Rolling Stones. “Die periode, grofweg tussen ’68 en ’74, is muzikaal gezien echt ons ding”, zegt van Orsouw. “Daar zit de scherpte, de energie, de passie. Dat is de Stones zoals wij ze het liefst horen. En dus ook doen op het podium.”

Maar Sticky Fingers is geen standaard tribute-act zoals je die tegenwoordig vaak op tv ziet. Geen zonnebrillen, sjaals of typische moves like Jagger. “Daar doen wij niet aan. Wij gaan puur voor de muziek en dan vooral de periode uit eind jaren zestig tot begin jaren zeventig. Die tijd heeft gewoon die echte energie. Dat is de kern van onze set.”

Toch blijven de échte Stones-klassiekers ook belangrijk. “Het publiek verwacht die grote hits, en terecht. Maar wij halen juist ook veel plezier uit de wat onbekendere nummers. Albumjuweeltjes, dat maakt een optreden voor ons compleet. En vaak zie je dat het publiek daar net zo enthousiast op reageert. Ze komen na afloop zeggen: ‘Dat nummer kende ik niet, maar wat deden jullie dat goed!’”

Wat volgens van Orsouw de optredens zo bijzonder maakt, zijn de momenten waarop de muziek écht binnenkomt. Hij blikt terug op een show waarin ze op verzoek het lied ‘That’s How Strong My Love Is’ speelden. “Ik zag het stel dat het vroeg, en tijdens dat nummer vielen ze elkaar in de armen. Dat raakt ons ook op het podium. Dan weet je: daar doen we het voor.”

Hun optreden op Muze Misse is voor de band een absoluut hoogtepunt. “Het is het grootste festival waar we dit jaar staan. Er komen duizenden mensen, en we krijgen drie kwartier om te vlammen. Dan moet het gewoon gebeuren. Dat we daar met deze band, op dat podium, mogen staan is echt bijzonder. We hebben er nu al zin in!”