Thuis in Oss column - Het verhaal van Esra: ‘Laten we samen een mooie wereld opbouwen’

In Regio Oss verschijnt maandelijks de column Verhalen over Thuis in Oss, geschreven door Jeanny Smeets, schrijver van het boek dat in 2026 verschijnt ter ere van het 10-jarig jubileum van Thuis in Oss. Deze column verschijnt maandelijks in Regio Oss. Kijk mee, verwonder je over deze stad-in-onze-stad en leer zo deze nieuwe Ossenaren kennen. 

‘Laten we samen een mooie wereld opbouwen’ 

OSS | ‘Ik pak deze nieuwe dozen wel uit’, roept Esra naar haar collega-vrijwilligers. We staan in de Springshop: de kledingwinkel van Thuis in Oss waar bewoners gedoneerde kleding mogen uitzoeken. Daar vertelt Esra het verhaal van haar gezin: ‘Wij komen uit Turkije. Dat mensen dit vakantieland ontvluchten, weet niet iedereen. Sinds drie jaar woon ik met mijn man en kinderen Arda (18) en Zeynep (14) bij Thuis in Oss. Ons tweede thuis. Hier zijn we veilig én maken we deel uit van een fijne gemeenschap.’

Esra: ‘Van de mislukte staatsgreep van 2016 – werd de islamitische geestelijke Gülen beschuldigd en zijn aanhangers werden als terroristen behandeld en gearresteerd.’ Net als honderdduizenden anderen voelde Esra’s gezin zich gedwongen te vluchtten. ‘We kwamen hier als gezin aan met alleen de kleren die we droegen.’

‘Kijk eens, is dit jurkje niet echt iets voor jouw dochter?’ Enthousiast wenkt Esra een mede-bewoner. In Turks, Engels, Nederlands of met handen en voeten helpt ze iedere bewoner vriendelijk en enthousiast te vinden wat hij zoekt. Esra: ‘De Springshop is een echte ontmoetingsplek voor de gemeenschap die Thuis in Oss is.’ Daarbij horen ook haar Osse collega-vrijwilligers. ‘Je maakt een praatje, vindt er troost bij moeilijke situaties. Toen mijn man ziek was, kreeg ik een heleboel lieve appjes. En je bent samen blij, feliciteert elkaar bij mooie dingen.’ Esra’s collega-vrijwilliger Ans wil daar graag iets over kwijt: ‘Toen de opvang naar deze plek verhuisde, hoorde je steeds dat de buurt tegen was, maar in mijn flat, er recht tegenover, wonen alleen al tien mensen die vrijwilliger zijn bij Thuis in Oss. Zo fijn is deze plek.’

Esra: ‘Het belangrijks wat je in je thuisland achterlaat zijn mensen: vrienden en familie. En in Oss zijn wel veel mensen met een Turkse achtergrond, maar die snappen onze vlucht niet altijd. Gelukkig ben ik lid van Wereldvrouwen: als groep vrouwen van over de hele wereld ontmoeten we elkaar wekelijks om samen te zingen. Ook volg ik hier in de opvang elke week taallessen, naailes, lessen in kunst. Met een vriend die ik hier ontmoet heb, leer ik de Turkse trommel erbane te bespelen. Bij de kunstlessen heb ik vrijwilliger Lilian Tan leren kennen. Deze nieuwe vriendschapsband is voor mij heel waardevol. Ook onze kinderen zijn deel van een fijne multiculturele vriendengroep van school en voelden zich hier dus snel thuis.’

‘Ik ben dankbaar voor deze gelegenheid om mijn verhaal, en dat van Thuis in Oss, te vertellen. Goede mensen heb je overal, dat kent geen grens of nationaliteit. Laten we, in plaats van bang voor elkaar te zijn, elkaar leren kennen en samen een mooie wereld opbouwen.’

Esra (Foto: Thomas Segers. Tekst: Jeanny Smeets)