WK-dromen - Yusuf en het Thuis-in-Oss-team
Opvang 185 keer gelezenIn Regio Oss verschijnt maandelijks de column Verhalen over Thuis in Oss, geschreven door Jeanny Smeets, schrijver van het boek dat in 2026 verschijnt ter ere van het 10-jarig jubileum van Thuis in Oss. Deze column verschijnt maandelijks in Regio Oss. Kijk mee, verwonder je over deze stad-in-onze-stad en leer zo deze nieuwe Ossenaren kennen.
WK-dromen - Yusuf en het Thuis-in-Oss-team
Het enige geluid op het trainingsveld komt deze vrijdagmiddag van de bal. Mo uit Syrië en de Nigeriaanse Yusuf, bewoners van de Osse vluchtelingenopvang, beginnen hun training met overspelen. Zonder woorden, maar met de bal dagen ze elkaar uit, reageren op elkaar. Het illustreert wat hun trainer en coach Marcus zegt: ‘Voetbal is ook een taal, een universele bovendien. Sport is belangrijk om je hoofd leeg te maken. En soms wordt weleens vergeten dat vluchtelingen ook allerlei talenten hebben. Sport is een manier om bezig te zijn met wat je goed kan, je talent.’
En Yusufs talent is duidelijk voetbal. ‘Op het veld voel ik me goed, als kind spijbelde ik zelfs om te kunnen spelen’, lacht hij. Op zijn 17e werd hij gescout: ‘Ik zou in Portugal gaan voetballen.’ Een plan dat ruw verstoord werd door de kidnapping van en moord op zijn vader. ‘Toen ben ik gevlucht.’
Langzaam druppelen ondertussen de andere spelers binnen. Uit Guinee, uit Congo en uit Oss. Na de warming-up volgt een wedstrijdje vijf tegen vijf. In alle talen vliegen aanmoedigingen en aanwijzingen over het veld. Marcus: ‘Waar je ook vandaan komt, bij voetbal moet je een team vormen. Dan vallen de verschillen snel weg. Dat zie je bij alle sportactiviteiten die Thuis in Oss dagelijks voor jong en oud organiseert.‘ Dat varieert binnen de opvang van tafeltennis tot yoga en erbuiten van beachvolleybal tot hardlooptraining. Marcus: ‘Sport geeft ontspanning en plezier, ook juist samen met anderen.’
Dapper blijft de negentienjarige Yusuf werken aan zijn toekomst, al zijn de omstandigheden moeilijk. Aan rouwen om zijn vader komt hij nog niet toe: ‘Ik mis mijn familie en mijn toekomst hier is onzeker. Daarvan heb ik vooral last van als ik alleen ben en even niks te doen heb.’ Gelukkig helpt zijn voetballersmentaliteit - met iedereen kunnen samenwerken - hem ook buiten het veld. Met zijn Nigeriaanse kamergenoten die niettemin een andere taal spreken - ‘Nigeria is een enorm land’ - en zijn Oekraïense en Syrische buren. ‘Vreedzaam samenleven begint, zoals alles, met respect voor de ander.’
‘Van Yusuf is echt niet te winnen’, voorspelt Thijs vooraf. Toch doet dat aan zijn voetbalplezier niet af. Hij is meegekomen met vriend Twan die vrijwilliger is bij Thuis in Oss. Thijs: ‘Zelf ben ik dat bij TOP Oss. ‘Ik train jeugdelftal JO12-1 en ben scheidsrechter. Omdat ik geen eigen team meer heb, is het leuk dat ik hier mee kan spelen.’
Thijs krijgt gelijk. Yusuf sprint, passt en scoort zijn team naar de winst. Op het veld kan Yusuf zich weer even thuis voelen én dromen. Deze zomer maakt hij de overstap van O.S.S. ‘20 naar TOP Oss. ‘Ik wil nog steeds prof worden. Kansen komen op verschillende manieren.’ Tot die tijd? ‘Gewoon blijven voetballen.’
Yusuf (Foto: Thomas Segers)
Tekst: Jeanny Smeets
