Verhalen over Thuis in Oss: Verhalen over Thuis in Oss
Opvang 232 keer gelezenOSS | In Regio Oss verschijnt voortaan maandelijks de column Verhalen over Thuis in Oss, geschreven door Jeanny Smeets, schrijver van het boek dat in 2026 verschijnt ter ere van het 10-jarig jubileum van Thuis in Oss. Deze column verschijnt maandelijks in Regio Oss. Kijk mee, verwonder je over deze stad-in-onze-stad en leer zo deze nieuwe Ossenaren kennen.
‘Voor je kinderen doe je alles, ook vluchten.’
OSS | Nijntje heet je welkom tot de vrolijk gekleurde en met puzzels, poppen, spelletjes en blokken gevulde speelruimte van Thuis in Oss. ‘Op onze kamers is geen plek om te spelen’, vertelt bewoner Yara. Hoe belangrijk spelen is, ziet ze bij haar dochters Melina (6) en Evana (4). ‘Dan zijn ze weer even kind én maken ze nieuwe vriendjes. Doordat alle kinderen uit de opvang op school snel Nederlands leren, spreken ze dezelfde taal: onze dochters spelen met Afghaanse en Oekraïense kinderen. Sinds we hier wonen, gaat het langzaam beter met ze.’
‘Voor je kinderen doe je alles. Door hen ga je de wereld met andere ogen zien.’ Toen ze nog op de Palestijnse Westoever woonden, werkte Yara bij het beroemde tijdschrift This week in Palestine. Haar man Anton was psycholoog. ‘Door de Israëlische bezetting was het er altijd al onveilig. Mijn kinderen op school achterlaten was het moeilijkste moment van de dag: je wist nooit wat er ging gebeuren. Toen we eind 2024 niet konden schuilen voor Iraanse raketten - in Palestina zijn geen schuilkelders -, vroeg ik me af wat we daar nog deden met twee kleine kinderen. De langste nachten van mijn leven.’ Toch is vluchten moeilijk. ‘Onze kinderen misten vooral hun eigen bed en vriendjes. En Anton en ik spreken Engels, maar zij verstonden niemand en waren te klein om de situatie te begrijpen: “Waarom zijn we hier, waar is onze familie?”. Hoe moeilijk ook, als ouders zijn wij verantwoordelijk voor hun veiligheid.’
‘Van de pietengym met Sinterklaas tot het basketbaltoernooi en van knutselen tot bezoek van de Cliniclowns.’ Medewerker Norah vertelt over wat Thuis in Oss voor de 130 kinderen in de opvang organiseert. ‘Dat doen we 365 dagen per jaar. Veel sport en spel: voetbaltrainingen, we hebben tafeltennistafels, soms zijn er boksclinics. De zes weken van activiteiten in de zomer - in samenwerking met de Osse scouting, speeltuin en kinderboerderij - worden altijd afgesloten door het grote Zomereindfeest. Vorig jaar met schuimparty én dj. Alles om onze kinderen in moeilijke omstandigheden toch een fijne jeugd te bezorgen.’
Daarom is Yara blij dat haar gezin juist hier woont. ‘En kan blíjven wonen in plaats van steeds te moeten verhuizen zoals bij andere AZC’s. Alleen dan kun je een nieuw leven opbouwen.’ Zo is Yara vrijwilliger in de speelruimte en Anton lid van de Bewonersraad van Thuis in Oss. ‘Onze buren uit Syrië en Egypte zijn vrienden geworden. We koken en eten samen zoals we in Palestina met familie deden. Evana heeft deze week voor het eerst een schoolvriendinnetje mee naar huis genomen en binnenkort heeft ze haar eerste balletvoorstelling. Daarvoor oefent ze al maanden. Als je kinderen gelukkig zijn, ben je dat als ouder ook. Dat wensen we iedereen toe, en vooral de kinderen in Palestina.’
